عشق آن نيست که يک دل به صد يار دهيد

                                   عشق آن است که صد دل به يک يار دهيد

برای اونیکه دل شکسته .....

تورابه دادگاه خواهندکشید ...
شاید به حبس ابد محکوم شوی .
جزییات جنایتت مشخص نیست اما اثر انگشتت رابرروی قلبی شکسته یافته اند

خیلی دیر رسیدی ای دوست

                                     هفت تا کفن پوسوندم
 پیرهن سیاه تنت کن

                                      من فقط یه استخونم   

 ببین چی کردی با این دل                                

                                      فکر کن فقط یه لحظه

 نذار دیگه بیشتر از این تنم تو گور بلرزه 

 ازت یه خواهشی دارم زیر طابوتم و نگیر

وقتی که رفتم زیر خاک قبر منو بقل نگیر

 حالا دیگه راحته راحتی هر کاری که میخوای بکن

 منو به کی فروختی مفت               برو واسه همون بمیر

فقط تا هفت روز سیاه تنت کن          شبای جمعه یادی از ما کن

عشقی که بردی باشه حلالت          عمری که بردی باشه حرومت

فقط بدون روز قیامت جلوی راه تو رو میگیرم

تقاص این عمری که از دست رفته رو ازت میگیرم

 مطمئن باش و برو ضربه ات کاری بود

 دل من سخت شکست

 و چه زشت به من و سادگیم خندیدی

 به من و عشقی پاک که پر از یاد تو بود

 و خیالم میگفت

 تا ابد مال تو بود

 تو برو

 برو تا راحت تر تکه های دلم را آرام سر هم بند زنم .

تولدت مبارک .....

  مثلا امروز تولدمه .....

  ولی حیف که ......

  بیخیال ....... میشه خودتو بزنی بیخیالی که بازم نمیشه ....

  اینم چند خط از حرف دلهای شکسته که تنها دلخوشیشون همین کلماتن ....

  به امید  روزی که هیچ عاشقی رو تنها نذارن  .......... 

-----------------------------------------

  ------------------------------------------

شمع مي سوزد و پروانه به دورش همه شب      

                                    من كه مي سوزم و پروانه ندارم چه كنم

------------------------------------------

دستهايت تكيه گاهم بود و نيست/ عشق تو پشت و پناهم بود و نيست/

حيف! آن وقتي كه عاشق شد دلم/ چيز سبزي در نگاهم بود و نيست/

 عشق اين سرمايه بازار دل/ آب اين روي سياهم بود و نيست/

ياد آن ايام مشتاقي بخير/ عاشقي تنها گناهم بود و نيست

------------------------------------------

اگر سهم من از اين همه ستاره فقط سوسوي غريبي است، غمي نيست.

 همين انتظار رسيدن شب برايم كافيست.

------------------------------------------

آدمك آخر دنياست بخند آدمك مرگ همين جاست بخند آن خدايي كه

بزرگش خواندي به خدا مثل تو تنهاست بخند دست خطي كه تو را عاشق

 كرد شوخي كاغذي ماست بخند

------------------------------------------

 اونيكه ميگفت جونش به جونت بنده حالا داره به گريه هات ميخنده  ..... 

 اوني كه مي گفت    بدون تو ميميره دروغ ميگه دلش جنس كويره دروغ

ميگه تو گوش نده به حرفاش نگو هنوز ميخواي بموني باهاش خيال نكن

بدون اون ميميري بزار بره نباشه جون ميگيري

-----------------------------------------

شعر نا گفته .......

  نه !

                                        کاری به کار عشق ندارم      

  من هیچ چیز و هیچ کس را دیگر           در این زمانه دوست ندارم انگار

  این روزگار چشم ندارد من و تو            یک روز خوشحال و بی ملال ببیند

   زیرا هر چیز و هر کس                      که دوست تر بداری

  حتی اگر یک نخ سیگار یا زهر مار          از تو دریغ میکند

       پس با همه وجودم خود را زدم به مردن     

                               تا روزگار دیگر کاری به کار من نداشته باشد

این شعر را هم نا گفته میگذارم  ....

تا روزگار بو نبرد ....

                          گفتم که ...

                                   کاری به کار عشق ندارم                                                                                                         

  بیا که تا نفسی هست یار هم باشیم        

                                به غنچه های محبت بهار هم باشیم
...................................................                                                               زندگی دشت غم است                   

                                شادیش اندوه و عیشش ماتم است
...................................................
 در میان جمع مردان یا همیشه مرد باش     

                                یا دم از مردی مزن یا یکسره نامرد باش
...................................................
  بمیرم من واسه اون دلشکسته        

                                که چون من خیری از دنیا ندیده
...................................................
 خنده ی تلخ من از گریه غم انگیزتراست  

                                کارم از گریه گذشته به خودم میخندم
...................................................

در دادگاه عشق ... قسمم قلبم بود وکیلم دلم و حضار جمعی از عاشقان

 و دلسوختگان ، قاضی نامم را بلند خواند و گناهم را دوست داشتن تو اعلام

 کرد و سپس محکوم شد به تنهایی و مرگ کنار چوبه دار از من خواستند 

 تا آخرین   خواسته ام را بگویم و من گفتم : به تو بگویند ... دوستت دارم .

------------------------ -----------------------

به امید  سعادتی دوباره در خدمت شما عزیزان ...

من پذيرفتم که عشق افسانه است  ...    اين دل درد آشنا ديوانه است

 مي روم شايد فراموشت کنم      ...       با فراموشي هم آغوشت کنم

مي روم از رفتن من شاد باش      ...       از عذاب ديدنم آزادباش

 گر چه تو تنها تر از ما مي روي   ...         آرزو دارم ولي عاشق شوي

 آرزو دارم بفهمي درد را          ...           تلخي بر خوردهاي سرد را

...............................................................

ديگه يار نمي خوام وقتيكه مي بيني عشق دوروغه  چراغش بي فروغه

آخه وقتي كه وفا نيست عشقو عاشقي چيست؟؟؟

............................................................

بدترين شكل دلتنگي براي كسي آن است كه در كنارش باشي و بداني كه هرگز به او نخواهي رسيد هيچ كس لياقت اشك هاي تو را ندارد و كسي كه چنين ارزشي دارد ... باعث ريختن اشك هاي تو نمي شود
 

..........................................................

 نقش كردم رخ زيباي تو بر خانه دل

                                    خانه ويران شدوآن نقش به ديوار بماند

..........................................................

 داني كه چرا زميوه ها سيب نكوست

                              نيمش رخ عاشق است و نيمش رخ دوست

 آن زردي و سرخي كه درآن مي بيني زردي رخ عاشق است و سرخي رخ دوست.

 آن دوست كه بي وفاست دشمن به از اوست... آن نقره كه بي بهاست

آهن به از اوست

....................................................

  در نگاه كساني كه پرواز را نمي فهمند ،

  هر چه بيشتر اوج بگيري كوچكتر خواهي شد

...................................................

 آن كس كه مي گفت دوستم دارد عاشقي نبود كه به شوق من آمده باشد،

رهگذري بود روي برگهاي خشك پاييزي راه مي رفت صداي خش خش برگها

 همان آوازي بود كه من گمان ميكردم ميگويد:

                               دوستت دارم    A

                                    بدرود ..........

 دلم تنگ است

 دلم تنگ است

 دلم تنگ است دلم اندازه حجم قفس تنگ است

 سکوت از کوچه لبريز است صدايم خيس و باراني است

 نمي دانم چرا در قلب من پاييز طولاني است

ميروي و من فقط نگاهت ميکنم تعجب نکن که چرا گريه نميکنم بي تو،

 يک عمر فرصت براي گريستن دارم اما براي تماشاي تو،

همين يک لحظه باقي است

و شايد همين يک لحظه اجازه زيستن در چشمان تو را داشته باشم

کجا بودی ...

کجا بــودي وقتي برات شکستـم        يخ زده بود شـاخه گُلم تو دستـــم

کجــا بـودي وقتــي غريبــي و درد       داشت مـن تنها رو ديوونه ميـــکـرد

کجــا بودي وقتي کنـار عکســـات        شبا نشستم به هواي چشمـــات

کجا بــودي ببيني مــن ميســـوزم        عيــن چشــات سيـاهه رنـگ روزم

ســـرزنشــــاي مردمـــو شنيـــدم        هــر چــي که باورت نميشه ديـدم

کنـــايه هــاشونــو به جون خريدم         نبــود ستــاره ام شبـا گريه چيـدم

کجا بودي وقتي اشکــام ميريخت         خون جاي گريه از چشام ميـريخت

کجـــا بودي وقتـــي آبـــروم مـــرد         امــا به خـاطر چشات قسم خـورد

کجـــا بودي وقتي که پرپر شـــدم          سوختم و از غمت خاکستر شدم

                           خنده واسه هميشه از لبـام رفت

                            رسيدن از مرمر رويــاهـــــام رفت

مرا در قبر سیاهی بگذارید تا همه بدانند در سیاهی ترین تاریکی ها جان باخته ام.

هر گاه در جای قبر من تردید داشتید قطعه سنگی را از کوه بغلتانید هر جا آرام

 گرفت بدانید آنجا قبر من است.

   دستانم را از تابوت بیرون بگذارید تا همه بدانند به آنچه خواستم نرسیدم.

  چشمانم را باز بگذارید تا همه بدانند تا آخرین لحظه چشم انتظار مانده ام.

  موهایم را پریشان بگذارید تا همه بدانند در این دنیا هیچ امید و آرزویی نداشتم.

 بوته گلی وحشی در تابوتم بگذارید تا به جای معشوقم همراهم باشد.

 تکه یخی روی قلبم بگذارید تا با تابش آفتاب،آب شود و به جای عزیزم برایم بگرید.

                      اشتباهي كه يك عمر پشيمانم از آن

 
                        اعتمادي است كه بر مردم دنيا كردم

                         من میرم واسه همیشه    

 
                 
خستـــم از روزای ابــری         خیلی سنگینه نـگاهت 
دوست ندارم تو تابستون         بشینــم باز ســر راهت 
نمیـــخوام بـــازم خیـالت         قبـلـه آرزوهــــام شــــه
تـــو بمــون و عاشقـــای         روی پُـــر غـرور و ماهت
 

آره مــن اونم که گفتــم          واسـه چشم تـو دیوونم 
آره مـن قـول داده بــودم          تـا تهش بــاهات بمونـم
ولی پس دادی نگــــامو           زیــر رگبــــــار غـــرورت 
من فقط یکــم شکستم          خوب نگام کنی همونم

چـمــدون رویـــاهـــامـو           دیگه برداشتم و بستم 
دیگــه عین اون قدیمــا           چشــــاتو نمیپرستــــم 
رخ تــو عین یه بـــــازی           منــو مـات قصه هـا کرد 
حالا بی اسمـم و تنها            پُــرپــاییز و شکستــــم

اینــی که حــــالا میبـینـی       دیگه مجنون چشات نیست 
دیگه وقتی نیمه شب شه       نگـران لـحظه هــات نیست 
مـــن بــرام فــرقـی نــداره        کـــه تو بــاشی یـا نباشی 
خیلـی وقته دیگه نیستی        تو دلم جـــایی برات نیست
      

از تو هیچ چیزی نـمونــده         نـه نگـــاهی و نـه یــــادی
مـــن سپردمـت به دریــــا         عـیــن یـــه مـوج زیـــــادی 
تازه فهمیدم با این عشق         زندگیـــم چقـد تلـف شـد
تــو بـــه جــای التماســم         یـــه گُلـــم بهـــم نــدادی 

   من میرم واسه همیشه

 تولدت مبارک ....

روز           4 آذر   واسه من یه روزه خییییییییییلی بزرگه آخه تو این روز عشق من متولد میشه ..

بهش تبریک میگم ......

امیدوارم همیشه و همه جا موفق و شاد باشه و به همه آرزوهای خودش برسه

خیییییییییییییییییلی دوسش دارم اونقدر که با هیچ خطی و هیچ جا نمیشه نوشت ....

اونقدر که حاضرم به خاطرش جون بدم ....

ولی الان مدتی که بد جوری ساز مخالف میزنه .....

به هر حال گلم

                  ..............  تولدت مبارک ...............

این وبلاگ به خاطر عشق به تو تاسیس شد و تا آخرش هم به یاد تو باقی میمونه ...

امیدوارم بتونم با نبود تو باز هم آپدیت کنم .....

به امید روزای خوش زندگی واسه گل عزیزم

بازم تولدت مبارک ....................

عزیزم گلم .........

زندگی آب روانیست روان میگذرد .................

                                            آنچه اقبال منو توست همان میگذرد

                           ........................................................

             بگیر از من گل یاد بودی  

                          که تنها لایق این گل تو بودی

                                                   هزاران خواستند از من بگیرند 

                      ندادم چون عزیز من تو بودی

                     كاش قلبم درد پنهاني نداشت

                                        چهره ام هرگز پريشاني نداشت

                     كاش مي شد دفتر تقدير عشق

                                        حرفي از يك روز باراني نداشت

                     كاش مي شد راه سخت عشق را

                                       بي خطر پيمود و قرباني نداشت